طبقه بندی مطالب

  • دسته‌ها
  • جزئیات مطلب

    روزه داری در بیمارانیکه پیوند کلیه شده اند

    تعداد بازدید:570

    همه ساله با نزدیک شدن به ماه مبارک رمضان تعدادی از بیمارانی که پیوند کلیه شده اند در مورد روزه داری سئوالات متعددی به ذهنشان می رسد. آیا بیمارانیکه پیوند کلیه شده‌اند می توانند روزه بگیرند؟ تکلیف داروهائی که این بیماران مصرف می کنند چیست؟

    در این نوشتار سعی شده است تمامی جوانب روزه داری در بیماران پیوندی روشن شوند.

    باید توجه داشت که یک دستورالعمل منفرد برای تمام بیماران پیوندی نمی توان صادر کرد.

    توصیه های پزشک با موارد زیر رابطه دارند:

    ۱٫ کارکرد کلیه پیوندی چگونه است؟

    ۲٫ به چه دلیل بیمار کلیه های خود را از دست داده است؟

    ۳٫ بیمار چند سال قبل از پیوند دیالیز شده است؟

    ۴٫ بیمار چند سال دارد؟

    ۵٫ نارسائی کلیه ها چه عوارضی در بیمار داشته‌اند؟

    ۶٫ آیا بیمار علاوه از پیوند کلیه دارای بیماری اعضاء دیگر مثل قلب و کبد هم است یا نه؟

    ۷٫ شغل بیمار چیست؟

    ۸٫ بیمار چه داروهائی مصرف می کند؟

    ۹٫ ماه رمضان در چه فصلی از سال می باشد؟

    ۱۰٫ آیا سابقه رد پیوند کلیه که درمان شده است را دارد؟

    بنابراین پزشک با معاینه بیمار، اخذ شرح حال و انجام بررسیهای پاراکلینیک در مورد چگونگی روزه داری هر بیمار تصمیم می گیرد. مثلا یکی از علل شایع نارسائی مزمن کلیه‌ها که منجر به پیوند کلیه می شود، بیماری قند یا دیابت است. پس از پیوند کلیه این بیماران همچنان دارای دیابت خواهند بود، بنابراین تصمیم در مورد بیمار پیوند کلیه‌ای با دیابت از بیمار پیوند کلیه بدون دیابت متفاوت خواهد بود.

    یکی از خطرات روزه گرفتن در روزهای طولانی و گرم سال از دست دادن آب بدن است. اگر بیمار پیوند کلیه ای روزه می گیرد و احساس کند که بدن وی بشدت کم آب شده است باید روزه خود را شکسته و دیگر در این فصل روزه نگیرد بلکه در روزهای کوتاه و خنک قضا کند. بی آبی برای کلیه پیوندی خطرناک است.

    پزشک برای اخذ تصمیم در مورد چگونگی روزه‌داری در بیماران پیوند کلیه باید به سئوالات زیر پاسخ دهد؟

    ۱٫ آیا بیمار از نظر پزشکی شرایط بدنی مناسب برای روزه داری دارد؟

    ۲٫ آیا با روزه گرفتن سلامتی بیمار به خطر خواهد افتاد؟

    ۳٫ آیا روزه گرفتن مصرف داروها را مختل خواهد کرد؟ مثلا اگر لازم است داروئی در ساعات مختلف روز مصرف شود، تغییر دادن آن سبب مشکل برای بیمار می شود یا نه؟

    ۴٫ اگر بیمار الان نمی تواند روزه بگیرد، آیا می تواند آنرا در موعد دیگر قضا کند؟

    ۵٫ آیا روزه گرفتن در سالهای پشت سرهم اماکن پذیر است؟ یعنی ممکن است دو سال روزه گرفتن برای بیمار مشکلی ایجاد نکند ولی روزه داری در سالهای پشت سرهم مشکل ساز شود.

    در بیماریهای کلیوی خطر اصلی روزه داری کم‌آبی بدن است و گرنه نخوردن مواد غذائی برای کوتاه مدت مثلا ۱۲ ساعت مشکلی برای کلیه ها ایجاد نمی کند. در حقیقت نخوردن مواد غذائی سبب محدودیت دریافت پروتئین و پتاسیم می شود که به نفع بیمار است، ولی باید بخاطر داشت که در بیمارانیکه کلیه پیوندی دارای مشکل است، خوردن مقادیر زیاد و یکجای غذا سبب بالا رفتن خطرناک پتاسیم خون می شود. در بیمارانیکه کلیه‌های آنها سدیم و آب از دست می دهند، ناشتا بودن بمدت زیاد می تواند خطرناک باشد.

    بیماری که دارای پیوند کلیه است و می خواهد روزه بگیرد باید ابتدا با پزشک مشورت کند، در ضمن اقدامات زیر را باید حتما انجام دهد تا خدای نکرده کلیه پیوندی آسیب نبیند. اگر روزه داری سبب خلل در هر یک از موارد زیر می شود، جهت حل مشکل با پزشک مشورت کنید:

    ۱٫ مواظب علائم مسمومیت با داروهای مهار کننده سیستم ایمنی باشید، این علائم عبارتند از: صورت پف آلود، گرد و قرمز، اسهال، عفونتهای قارچی دهان، ابتلا به آبله مرغان و زگیل.

    ۲٫ شایعترین علت مرگ و میر در بیماران پیوندی بیماری عروق کرونر قلب است، بنابراین در طول روزه‌داری فشارخون شما باید کنترل و زیر ۱۳۰ روی ۹۰ باشد، و اگر لازم باشد باید با داروهای فشارخون مخصوص بیماران پیوندی فشارخون تنظیم شود.

    ۳٫ باید از بالا رفتن کلسترول پرهیز کرد. معمولا روزه داران بدنبال یک مدت طولانی گرسنگی بعد از افطاری تا سحری مقادیر زیادی مواد غذائی و شیرینیجات استفاده می کنند. هم خود مواد غذائی داری چربی هستند و هم اینکه مواد قندی در بدن تبدیل به چربی می شوند، بنابراین باید دقت کرد که پرخوری و نامناسب خوری سبب آسیب به کلیه پیوندی نشود.

    ۴٫ حتما علائم رد کلیه پیوندی را بخاطر داشته باشید. آنها عبارتند از:

    · تب
    · حساسیت بر روی کلیه پیوندی که محل آن در داخل لگن است
    · بالا رفتن کراتی نین خون
    · افزایش فشارخون

    باید توجه داشته باشید که هر فردی متفاوت است و هر کلیه پیوندی نیز متفاوت است.



      آرشیو مقالات اورولوژی عمومی