طبقه بندی مطالب

  • دسته‌ها
  • جزئیات مطلب

    روشهای کمک باروری – میکرواینجکشن (ICSI)

    تعداد بازدید:1555

    حدود ۱۰ درصد زوجها نابارور هستند و در تعدادی از موارد جهت بچه دار شدن نیازمند استفاده از روشهای کمک باروری است که در اصطلاح علمی به آنها Assisted Reproductive Techniques (ART) می گویند. روشهای کمک باروری انواع بسیار زیاد دارند که از بسیار ساده شروع و به بسیار پیچیده ختم می شوند. باید دانست که هر زوجی نیازهای مخصوص به خودشان را دارند و باید روش مناسب همان زوج را به آنها پیشنهاد کرد.

    رویهمرفته میزان موفقیت روشهای کمک باروری حدود ۳۰-۲۵ درصد است. یعنی احتمال اینکه استفاده از این روش در یک زوجی منجر به حاملگی موفقیت آمیز شود حدود ۲۵ درصد است، و گاهاً زوجها برای بچه دار شدن نیازمند استفاده از چند نوبت لقاح مصنوعی می باشند. منتهی اگر روش مناسب هر زوج به آنها پیشنهاد شود، شانس موفقیت بیشتر و هزینه کمتر است. مردی که تعداد اسپرمهای وی ۱۰ میلیون در میلی لیتر است با مردیکه تعداد اسپرمهای وی ۱ میلیون در میلی لیتر است متفاوت می باشند و هر کدام نیاز به روش کمک باروری مخصوص خود هستند.

    ICSI چیست؟

    ایکسی مخفف کلمات لاتین Intracytoplasmic Sperm Injection (ICSI) می باشد، این روش ما بین عامه مردم به میکرواینجکشن معروف است. بر خلاف آی وی اف (IVF) که در آن تخمک خانم با اسپرم مرد در آزمایشگاه ترکیب می شدند و پس از تشکیل جنین آن در داخل رحم خانم گذاشته می شد، در این روش توسط وسایل پیشرفته یک عدد اسپرم به داخل سیتوپلاسم تخمک تزریق می شود. دانشمندی که این روش را کشف کرد برنده جایزه نوبل پزشکی شد. این روش فقط در زوجهائی انجام می شود که علت ناباروری وجود مشکل در مرد باشد. در این روش اسپرم یا از مایع منی انزال شده بدست می آید و یا اینکه در مواردیکه مرد دچار آزواسپرمی انسدادی است، توسط یک برش کوچک در روی بیضه توسط وسایل بخصوصی اسپرم از خود بیضه برداشت می شود. چون در این روش امکان انتقال بیماری های ارثی وجود دارد، قبل از انجام آن مشاوره ژنتیک لازم است.

    برای آماده شدن جهت ICSI برای خانم از دو هفته قبل آمپولهائی تجویز می شوند تا تخمک گذاری تحریک گردد. برای اینکار معمولاً هورمون FSH تزریق می شود. به شوهر خانم یاد می دهند تا آنرا در منزل تزریق کند. یک هفته پس از تزریق، میزان استروژن خون اندازه گیری می شود و از تخمدانها سونوگرافی بعمل می آید تا مشخص شود که آیا در داخل فولیکولهای تخمدان، تخمک ایجاد شده است یا نه؟ بر اساس نتیجه سونوگرافی میزان داروی دریافتی در هفته دوم تنظیم می شود.

    پس از بدست آوردن تخمکها توسط سوزن مخصوصی یک عدد اسپرم در هر یک از تخمکها تزریق می کنند و آنها را در محل خاصی نگهداری می کنند. فردای آنروز سراغ تخمکها می روند تا مشخص شود که آیا عمل لقاح صورت گرفته است یا نه؟ در تخمکهائی که لقاح صورت گرفته است، ۵-۳ روز منتظر می شوند تا تقسیم سلولی لازم صورت گیرد و سپس ۴-۲ عدد جنین تشکیل شده به داخل رحم منتقل می شود.

    کی ICSI انجام می شود؟

    · وقتی مشکل ناباروری در مرد است و مشکل نیز شدید می باشد.
    · در مواردیکه چندین بار IVF با شکست مواجه شده است.
    · وقتی اسپرم در مایع منی وجود ندارد و باید از بیضه ها گرفته شود. چون اسپرمی که از بیضه گرفته می شود حرکت رو به جلو ندارد به ناچار باید ICSI انجام شود.
    · وقتی اسپرمها فاقد حرکت هستند
    · در مردانیکه قبلا وازکتومی شده‌اند
    · مردانیکه دچار فقدان مادرزادی دو طرفه واز (لوله منی بر) هستند.
    · عفونت قبلی بیضه

    میزان موفقیت ICSI چقدر است؟

    با این روش شانس تولد بچه ۳۰-۲۵ درصد است. باید متذکر شد در مردیکه کیفیت اسپرم خوب است، استفاده از ICSI شانس باروری را بیشتر نمی کند.

    خطرات ICSI کدامها هستند؟

    · در هر روش لقاح مصنوعی که تخمک گذاری در خانم تحریک می شود، خطر سندرم تحریک بیش از حد تخمدان وجود دارد. اگرچه این سندرم نادر است ولی می تواند بالقوه خطرناک باشد. در مورد این سندرم در مقاله IVF توضیح داده شده است.
    · حاملگی چند قلوئی: حدود ۳۵ درصد حاملگیها در آمریکا که توسط ART صورت می گیرند، دو قلو و یا بیشتر هستند. در پزشکی حاملگی چند قلوئی یک حاملگی پرخطر محسوب می شود که هم خطر برای جنین و هم خطر برای مادر دارد.
    · احتمال داشتن نقائص مادرزادی در بچه هائی که با روش ICSI متولد می شوند بیشتر است. نقائص مادرزادی شایع با ICSI عبارتند از:

    o افزایش خطر سقط
    o نقائص مادرزادی قلب که ممکن است نیاز به جراحی داشته باشند.
    o کاهش IQ فرزند و افزایش مشکل در یادگیری
    o افزایش خطر ناباروری در بچه در بزرگسالی

    ART-ICSI-Figure.jpeg



    آرشیو مقالات تخصصی اورولوژی زنان